voor het eerst in 28 jaar geen wintersport voor mij
klik maar eens op de grote tekst

er zitten links verstopt in vele plaatjes of worden groter

Auf Deutsch

Lenzerheide is mijn favoriete ski gebied geworden
en ik weet wel zeker dat het zo zal blijven zolang ik op die lange latten kan blijven staan .
Ik begon met skiën in 1972 ,toen ik een aantal jaren in Canada woonde
voor die tijd had ik er nog niet eens van gehoord .
Maar de kinderen van mijn baas namen mij en een jongen
van de landbouwschool uit Leeuwarden
van wie er alle jaren enkelen bij ons in de omgeving een soort van stage liepen
mee de berg op .

 

De berg had  de naam Mount Norway
 

Op die berg waren 2 springschansen een 70 en een 90 meter
heb er aardig wat wedstrijden gezien met als hoogte punt de z.g. SHELL CUP
in december ergens alle toppers daar , nu ik laatst keek was er op internet niets te vinden
dus mijn vermoeden is dat dit ski gebiedje dicht is

Wij hadden alles gehuurd wat we nodig hadden ,weet nog die oude z.g.Bear Claw binding
niet echt het modernste zelfs in die tijd , maar het duurde voor mij niet lang en ik kocht mijn eigen spullen met de modernste technieken van die tijd
 m'n maat maakte een aardig dealtje met de verhuurder voor gebruik de hele winter ja die ging na de zomer weer naar huis

Omhoog was op de koude na geen probleem met een stoeltjes lift
maar als we dan bij wat ze noemden een makkelijke afdaling ziet het er toch heel anders uit
moeten we daar naar beneden , stijl  - ijzig en smal met dikke bomen aan de kanten
geen idee hebbende van hoe te sturen en al helemaal niet om te stoppen gingen wij dus voor het eerst naar beneden
nu met geluk en vol bulten en blauwe plekken lukt dat dus
Ons voordeel was dat wij nergens bang voor waren en zo gek als een deur werd wel gezegd
want dat bleek al snel wij waren gek , ja gek op skiën en s 'avonds een biertje drinken en ski video's zien
en zeggen tegen elkaar kijk zo moet het , achteraf gezien dus een foutje had beter toen al les kunnen nemen ik heb later veel fouten moeten afleren .

Was Candy-mountain nog vol in bedrijf toen ik dit allemaal neer typelde in 1996 nu kwam ik er achter dat het
een grote ruïne is , jammer was een mooi gebied ik heb wat fotootjes gevonden van mij en Roel en een met mij en 1 van de dochters van de baas
bij Mount Norway

   

en wat van het kanoën en springen in het water ter seizoen afsluiting van Candy-mountain

Ik vond op internet een site van  Matthias Wandel
en met zijn toestemming heb ik onder elk van de bovenstaande ski speldjes
een link gemaakt naar wat er van over is het zijn namelijk ruines geworden
Thanks Matthias

In 1979 kwam ik terug hier en gelijk in de winter 79/80 naar Oostenrijk
ik had m'n uitrusting gekocht m'n jongste broertje die nog nooit op ski stond huurde aldaar
en ging er in de skiklas en was ook gelijk aan het kien verslaafd , we waren naar het plaatsje Ehrwald voor een weekje
ik ging er lekker m'n eigen weg en deed mee met de gastenrennen en behaalde de eerste prijs teken dat ik het toch niet helemaal verkeerd aangeleerd had

In februari zijn we nog voor twee weken met de Nederlandse ski vereniging mee gegaan naar Lenzerheide
en daar ging ik nu voor het eerst in de ski klas .
Ik had een heerlijke tijd en leerde veel ,moest wel ook veel verkeerd aangeleerde dingen afleren ik had zo mijn eigen style aangeleerd
maar ik merkte al snel dat ik met minder energie verbruik en kracht overal naar beneden suisde welke dus opging aan de apre ski .

 With most off the people I met then, I'm still on the slopes today, we meet every year about the same time, in the Lenzerhorn, and make plans for the coming weeks, such as who do we take for instructor, do we ski more or party more, than the year before, we all ways end up doing both. So I had two deals in one, I got to ski very well and met some real nice folks. The valley runs north-south, so you can ski in the sun all day, starting in the morning on one side, crossing over in the afternoon in the village of Parpan, where we often have lunch in the old and cozy Obertor-Stubli, from hotel Alpina and from there on you ski in the afternoon sun until the last run.

An good place to meet in the morning, when skiing on the west, side is restaurant Acla-Grischuna.
If you start of on the east side of the valley, hotel-restaurant Crest'Ota is an nice place to meet up with each other. And when you end up here in, the late afternoon after the last run, it is here one can sit in the sun and enjoy an well earned beer, until the sun sets behind the mountains, where you started out in the morning. 

An nice place to stop for a drink and or a bite is cafe Spoina, it is run by an old ski-instructor Don and his wife.
 It is small but it has charm, and when the sun is out it feels like summer.

 

One thing I like to mention here, because it is quite an accomplishment, we even made the local newspaper. About 15 years ago our group did the so called Snow-Star, that is all the lifts on one day, that was hard, but nothing compared what we did 5 years later with an other group.
 From every lift one slope, the so called Ski-Total that means we had to ride some lifts twice, but we won all the bets and
came in the local newspaper, but I will not do it again.

 

From the top of the Rothorn, one can take the Alp-Sanaspans back to the village, or go to Arosa and from there to the small village of Tschiertschen , I myself rather go here by way of the route that runs from the Schwarzhorn, and from there after the lunch back to Lenzerheide. An other nice tour to make is to Chur but it is not often that this is possible, the same is to say, for an tour over the Windegga to Feldis, and from there down to Domat/Ems and back by train and bus, but if you ever get the chance, take it because it is beautiful. One other tour I will mention here, is to be made on touring-ski only, we went with two cars to the tiny village of Mon and from there further in one car to Savognin, up with an lift, and on skis down to an little brook with we crossed. And from here it goes up to an little church named Ziteil, and after the picnic trough an beautiful landscape, and snow well over ones knees down to Mon ,where we went for a drink while the drivers picked up the car in Savognin.

I will leave it by this and say maybe we meet up in Lenzerheide some day.

 

I will make some picture slides from over the years